බුදු දහමේ දැක්වෙන අන්දමට පියවි ඇසට නොපෙනෙන ධාතු වර්ගයකින් නිර්මිත විවිධ ප්රමාණයේ රූපකායකින් යුක්ත සත්ත්වයන් කොට්ඨාසයක් "ප්රේත" හෙවත් "පෙරේත" යනුවෙන් හඳුන්වයි. පොදු ව්යවහාරයේදී මොවුන්ගේ ගැහැණුන් හඳුන්වන්නේ, "පෙරේතියන්" යනුවෙනි. සත්ත්වයන් උප්පත්තිය ලබන අතිශයින් කටුක සහ දුක්ඛිත ලෝක වන "නරක" හතරෙන් එකක් වන්නේ ද "ප්රේත නරකයයි".සමහර ප්රේත ආත්මයන් මිනිස් ලෝකයට සමාන්තර අවකාශයක් ද සිය වාසස්ථානය වශයෙන් යොදා ගනී. ඊට අමතරව තිරිසන් සතුන් වෙසෙන තැන් හා ඉන් පරිබාහිර වෙනත් කටුක තැන්වල වුවද ඔවුන්ට වාසය කිරීමට හැකියාව ඇත. ප්රේතයන්ට ඇත්තේ මිනිසාට අදෘශ්යමාන වන රූපකායකි. ඔවුන් බිහි වන්නේ මව් කුසකින් නොවීම (ඕපපාතිකව) ද සුවිශේෂී ලක්ෂණයකි. පෙරේත ආත්මයක උත්පත්තිය ලබන්නන්ට ආහාර නොමැතිව හෝ පානය කිරීමට ද දිය බිඳක් ලැබෙන්නේ ඉතාමත් කලාතුරකිනි. ඒ නිසා ඔවුන්ගේ සිරුර අතිශයින් කෘශ වූ විරූපී එකක් බවට පත්වී ඇත. එසේම විලිවසා ගැනීමට වස්ත්ර නොමැති නිසා ඔවුන්ට නිරුවතින් සිටීමද විශේෂත්වයකි. මෙම අමනුෂ්යයින් ගත කරන්නේ ද අතිශයින් ම පිළිකුල් සහගත අපිරිසිදු ජීවිතයකි. සමහර අවස්ථාවලදී කුසගිනි දරාගත නොහැකිව ඔවුන් මිනිසුන්ගේ මල, මුත්ර, කැහි, සොටු සහ කබ පවා ආහාර වශයෙන් ගන්නා බවට මිනිසුන් තුළ විශ්වාසයක් පවතී.
